กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 29
มนุษย์หน้าเมือกก้มมองกู่เฉินอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ควบคุมร่างงูมหึมาลดระดับลงมาเผชิญหน้ากับกู่เฉินในระยะประชิด แล้วเอ่ยถามว่า "ชื่อคืออะไร?"
"ชื่อก็คือ... คำเรียกที่สามารถใช้แทนตัวตนของคุณได้ อย่างเช่นผมชื่อกู่เฉิน คุณเรียกผมว่ากู่เฉิน ผมก็จะรู้ว่าคุณกำลังเรียกผมอยู่ ดังนั้นชื่อของผมจึงชื่อกู่เฉิน แล้วคุณล่ะมีชื่อไหม?" กู่เฉินได้สติกลับคืนมา เก็บสีหน้าที่ตกตะลึงของตนเองไว้ แล้วเอ่ยตอบออกไป
มนุษย์หน้าเมือกหดหัวเข้าไปในช่องอก แล้วเอ่ยว่า "งั้นฉันน่าจะไม่มีชื่อ ชื่อของคุณดูเหมือนจะไพเราะมากเลย ยกให้ฉันดีไหมล่ะ!"
พูดจบหัวของเธอก็พุ่งยื่นพรวดออกมาอย่างกะทันหัน จมูกเกือบจะชนติดกับจมูกของกู่เฉินอยู่แล้ว
"ถึงผมจะอยากยกชื่อให้คุณมากแค่ไหน แต่ของแบบนี้มันยกให้กันไม่ได้หรอก เอาอย่างนี้ไหม เดี๋ยวผมตั้งชื่อให้คุณเอาไหม?" รูม่านตาของกู่เฉินหดแคบลงชั่วขณะ แต่ไม่ได้ลงมือโจมตีมนุษย์หน้าเมือก
การสื่อสารระหว่างมนุษย์ด้วยกัน ย่อมมีสิ่งที่เรียกว่าระยะปลอดภัยอยู่
แต่มนุษย์หน้าเมือกในตอนนี้กลับล้ำเส้นระยะปลอดภัยของกู่เฉินเข้ามาแล้ว จนกู่เฉินเกือบจะเผลอใช้ทักษะกลายร่างเป็นสัตว์คลั่งสัญชาตญาณ