บทที่ 28

บทที่ 28

กู่เฉินเดินในอุโมงค์อย่างระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง กระทั่งเข้าสู่สถานะที่สองแล้ว

ประสาทการรับกลิ่นอันทรงพลังของเขาสามารถได้กลิ่นประหลาดจางๆ คล้ายกับกลิ่นชะมดผสมผสานกับกลิ่นอื่นจนกลายเป็นกลิ่นหอมพิเศษ

น่าเสียดายที่ถ้ำแห่งนี้มีความชื้นสูงมาก นอกจากกลิ่นนี้แล้วยังปะปนไปด้วยกลิ่นอื่นๆ อีกจำนวนมาก เช่น กลิ่นของงู แมลง หนู และมด กลิ่นตะไคร่น้ำชื้นแฉะ และกลิ่นอับชื้น จนทำให้เขาไม่สามารถแยกแยะแหล่งที่มาและประเภทของกลิ่นได้อย่างแม่นยำ

อากาศที่นี่ไม่เพียงแต่ชื้นเท่านั้น แต่ยังอบอ้าวมาก ยิ่งเขาเดินลึกเข้าไปข้างในก็ยิ่งรู้สึกหายใจลำบาก

ทั่วร่างของเขาชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ ราวกับเพิ่งถูกงดขึ้นมาจากในน้ำ การสูญเสียน้ำจำนวนมากทำให้เขารู้สึกอึดอัดเล็กน้อย แต่หลังจากเข้าสู่สถานะที่สองแล้ว สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นปัญหาเล็กน้อย ความเร็วในการฟื้นฟูพละกำลังค่อนข้างรวดเร็ว เขายังคงเดินหน้าต่อไป

ทันใดนั้น แสงสีเงินสายหนึ่งพุ่งแหวกความมืดมิดเข้ามา เขากำมีดสั้นด้วยมือขวาแล้วฟันออกไปทันที