บทที่ 9

บทที่ 9

ในขณะที่ทุกคนต่างหัวใจเต้นรัวขึ้นพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย จู่ ๆ ดวงตาสีเลือดของชายจองหองก็หันมองทุกคนอย่างช้า ๆ คนที่ขี้ขลาดถึงกับอดกรีดร้องออกมาไม่ได้ ส่วนชายที่หน้าตาใจดีคนนั้นถึงกับฉี่ราดออกมาตรงเป้ากางเกงทันที

ทว่าตอนนี้ไม่มีใครหัวเราะเยาะเขา เพราะอันที่จริงแล้วสภาพของทุกคนก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันสักเท่าไร

ขาทั้งสองข้างของชายจองหองออกแรงชั่วพริบตา หมัดขนาดเท่าลูกวอลเลย์บอลชกกระแทกใส่สนามพลัง พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง กระทั่งพอมองเห็นกระแสลมสีขาวที่เกิดจากการชกหมัดนี้ได้เลือนราง

หลังจากการชกหมัดนี้ ชายวัยกลางคนคนหนึ่งกลับตัวสั่นกระตุก จากนั้นก็ล้มฟุบลงไปพร้อมกับมีฟองน้ำลายฟูมปาก

"เกิดอะไรขึ้น" จางเซินมองตรงไปทันทีแล้วเอ่ยถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ชายสวมแว่นย่อตัวลงข้างชายวัยกลางคนแล้วตอบว่า "เขา... เขาถูก... ถูกทำให้ตกใจจนตายครับ"

"ยังดี แค่ตกใจตาย"