บทที่ 10

บทที่ 10

เมื่อได้สติกลับมา ผู้คนที่อยู่ ณ ที่นั้นต่างก็ส่งเสียงตะโกนโกลาหลขึ้นมาทันที

จางเซินมองไปยังลีน่าแล้วเอ่ยเสียงเบา "ถ้าพวกเขาสามารถล่อให้ผู้วิปริตเข้ามาได้จริง ๆ เราจะไม่หนี"

"อืม" ลีน่าพยักหน้าแสดงความเข้าใจ

นี่คือการเดิมพันของผู้สิ้นหวัง แม้ว่าจะมีหนทางรอดอยู่ริบหรี่ แต่แท้จริงแล้วกลับอันตรายสุดขีด พวกเขาต่างมีไพ่ตายจึงไม่มีความจำเป็นต้องเอาตัวเข้าไปเสี่ยง

แม้ว่าจางเซินจะมีเจตนาดีที่ยอมให้ผู้มีภูมิคุ้มกันเหล่านี้เข้ามาหลบภัยในเขตอาณา แต่ลึก ๆ แล้วเขากลับมีการคำนวณของตัวเองอยู่เช่นกัน

ยกตัวอย่างเช่น หากเกิดสถานการณ์ทำนองนี้ขึ้นและมีเพียงเขากับลีน่าอยู่ตามลำพัง พวกเขาก็คงทำได้เพียงใช้ความสามารถพัสดุด่วนเพื่อหลบหนีไปเท่านั้น