ตอนที่ 226 กลิ่นอายอันอบอุ่นเหมือนแม่

ตอนที่ 226 กลิ่นอายอันอบอุ่นเหมือนแม่

“กินอะไรไปรองท้องก่อนนะ” เวินหนิงพูด “รอให้พักผ่อนเต็มที่แล้วค่อยกินข้าวแบบจริงจัง”

หลายคนนั่งล้อมวงกันอยู่ในพื้นที่อันคับแคบ แกล้มซอสเนื้อแทะหมั่นโถว

หมั่นโถวเย็นชืดไปแล้ว จึงวางไว้บนแก้วเคลือบเพื่อใช้ไอน้ำร้อนอุ่นให้นุ่ม ซอสเนื้อหอมฟุ้ง ใส่หมูสับกับซอสถั่วปากอ้าหมักรสเผ็ดไปไม่น้อย กินแล้วเจริญอาหารเป็นพิเศษ

พอกินอิ่มหนำสำราญ ความง่วงงุนก็จู่โจมเข้ามา

ตกระกำลำบากมาเกือบทั้งวัน ทุกคนต่างก็เหนื่อยล้า เวินหนิงจัดแจงที่นอนให้เรียบร้อย ให้หยวนหยวนกับหม่านหม่านนอนชิดผนัง ส่วนตนเองกับเย่โม่นอนอยู่ด้านนอก

รถไฟสั่นไหวเป็นจังหวะ ล้อรถบดขยี้ผ่านรางเหล็กส่งเสียงดัง “กึกกัก ๆ”