กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 225 ค่อย ๆ ไกลออกไปทุกที
ตอนที่งานเลี้ยงเลิกรา ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว
เย่ผิงเหอกุมมือเย่โม่ “ตั้งใจเรียนให้ดี ต่อไปทำงานให้ดี อย่าทำให้หมู่บ้านซื่อผิงของเราต้องเสียหน้าล่ะ”
“ลุงใหญ่วางใจเถอะ”
เมื่อส่งแขกคนสุดท้ายกลับไป ลานบ้านก็พลันเงียบสงบลง
เย่โม่เดินเข้ามา สวมกอดเธอจากด้านหลัง
“เหนื่อยแล้วใช่ไหม”
“ก็พอไหว” เวินหนิงพิงอยู่ในอ้อมอกของเขา “แค่รู้สึกใจหายอยู่บ้างน่ะ”
“วันหน้ายังกลับมาได้อีก”
“ฉันรู้” เวินหนิงหันตัวกลับมา มองตาเขา “พวกเราจะได้กลับมาแน่”