ตอนที่ 168 ขอบคุณเธอมากจริง ๆ

ตอนที่ 168 ขอบคุณเธอมากจริง ๆ

เวินอันรู้สึกถึงน้ำหนักและสัมผัสนุ่มนิ่มที่ส่งมาจากด้านหลัง ร่างกายแข็งทื่อไปชั่วครู่จนแทบสังเกตไม่เห็น แต่เขาก็ปรับลมหายใจอย่างรวดเร็ว เอื้อมสองมือไปข้างหลังแล้วช้อนข้อพับขาของเธอไว้อย่างมั่นคง เอว หน้าท้อง และช่วงขาออกแรงพร้อมกัน ลุกขึ้นยืนอย่างมั่นคง

ก้าวเดินของเขามั่นคงมาก จงใจหลบเลี่ยงจุดที่ขรุขระไม่ราบเรียบและมีเศษหินเยอะ พยายามเลือกเส้นทางที่ราบเรียบเพื่อลงเขา

หลินเสี่ยวเหมยนอนคว่ำอยู่บนหลังของเขา ได้กลิ่นอายเหงื่อไคล หญ้าสด และฝักสบู่ที่ผสมปนเปกันจากตัวเขา มันไม่ได้เหม็นเลย กลับให้ความรู้สึกมั่นคงหนักแน่นที่ชวนให้วางใจ

ไหล่ของเขากว้างมาก แผ่นหลังตั้งตรง ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นที่พึ่งพิงได้