กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 169 “ได้เรียนรู้แล้ว”
เวินหนิงรู้ว่าหลินเสี่ยวเหมยเป็นคนทะนงตน ไม่อยากรับของคนอื่นมาเปล่า ๆ แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่เวลาที่จะมามัวเกรงใจปฏิเสธ
เธอยังดูออกอีกว่าหลินเสี่ยวเหมยคงจะรู้สึกเกรงใจที่จะถอดรองเท้าทายาต่อหน้าตน จึงเอ่ยอย่างเข้าอกเข้าใจ “ยานี้เธอนวดตรงที่บวม ออกแรงนวดจนกระทั่งร้อนถึงจะได้ผลดีที่สุด แต่ตอนแรกจะเจ็บอยู่บ้าง เธอทนหน่อยก็แล้วกัน ช่วงสองสามวันนี้พยายามอย่าลงเดิน มีเรื่องอะไรถ้าต้องการให้ช่วยก็มาหาฉันได้”
หลินเสี่ยวเหมยเข้าใจความหมายที่แฝงไว้ในคำพูดของเธอ ในใจยิ่งรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา พลางพยักหน้า “ได้ ฉันจำไว้แล้ว ขอบคุณเธอมากจริง ๆ วันหลังฉันต้องไปขอบคุณถึงบ้านอย่างเป็นทางการแน่นอน”