กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 132 คลอดเสร็จ
ล้อของเตียงเข็นส่งเสียงกลิ้งเป็นจังหวะสม่ำเสมอบนทางเดินโรงพยาบาล เย่โม่กับเวินอันเดินขนาบข้างซ้ายขวา ในอ้อมแขนของทั้งสองคนต่างอุ้มผ้าห่อตัวทารกไว้คนละคน
เวินหนิงนอนอยู่บนเตียงเข็น เอียงศีรษะมองพวกเขา มุมปากประดับรอยยิ้มอ่อนแรง
ความเหนื่อยล้าหลังคลอดซัดสาดทั่วร่างดั่งกระแสน้ำ แต่เมื่อมองดูท่าทางระมัดระวังเป็นพิเศษของชายสองคนที่เพิ่งได้เป็นพ่อและน้าเป็นครั้งแรก เธอก็รู้สึกอิ่มเอมใจเหลือเกิน
เมื่อมาถึงห้องพักผู้ป่วย เย่โม่ส่งพี่ชายในอ้อมแขนให้เวินอันอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็เดินมาข้างเตียงเข็น
เขาโน้มตัวลง สอดแขนผ่านข้อพับเข่าและแผ่นหลังของเวินหนิง อุ้มเธอขึ้นมาอย่างมั่นคง