ตอนที่ 133 “ทำไมถึงดูขี้เหร่นิด ๆ นะ...”

ตอนที่ 133 “ทำไมถึงดูขี้เหร่นิด ๆ นะ...”

จากห้องพักผู้ป่วยไปถึงห้องน้ำมีระยะทางเพียงไม่ถึงยี่สิบเมตร ทว่าเวินหนิงกลับเดินช้ามาก ถึงอย่างไรก็เพิ่งคลอดลูก ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ส่งผลกระทบอะไรเลย

เย่โม่อยู่เป็นเพื่อนเธออย่างอดทน แขนของเขาประคองข้อศอกของเธอเอาไว้อย่างมั่นคง

พอมาถึงหน้าประตูห้องน้ำหญิง เย่โม่ก็หยุดฝีเท้าลง แต่ยังคงมองเธอด้วยความไม่วางใจ

“ฉันไหวจริง ๆ” เวินหนิงตบมือเขาเบา ๆ “คุณรอฉันอยู่ข้างนอกนะ ฉันเข้าประเดี๋ยวเดียวก็ออกมาแล้ว”

เย่โม่พยักหน้า ทว่ายังคงเอ่ยสำทับอีกหนึ่งประโยค “มีอะไรก็เรียกฉันนะ ฉันอยู่ตรงหน้าประตูนี่เอง”

เวินหนิงเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วปิดประตู

ภายในห้องน้ำสะอาดสะอ้านมาก มีกลิ่นของน้ำยาฆ่าเชื้อโชยมา