เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 131 คลอดลูก
ช่วงเวลาที่ต้องนอนรักษาตัวในโรงพยาบาลทรมานกว่าที่คิดไว้มาก
ภายในโรงพยาบาลอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อตลอดเวลา ตรงทางเดินมีเสียงร้องไห้ของทารกแว่วมาเป็นระยะ ยามมีคนคลอดลูกในห้องพักผู้ป่วยข้างเคียง ก็จะได้ยินเสียงหวีดร้องเล็ดลอดออกมาแผ่วเบา
เวินหนิงนอนหลับไม่สนิทในตอนกลางคืน ตอนกลางวันก็พลอยสะลึมสะลือมึนงง
ในเช้าวันหนึ่งหลังนอนพักที่โรงพยาบาลได้สองคืน ขณะเวินหนิงกำลังกินซาลาเปากับโจ๊กข้าวฟ่างที่เย่โม่ซื้อมา จู่ ๆ หน้าท้องก็ปวดเกร็งขึ้นมาวูบหนึ่ง
เธอชะงักตะเกียบ แล้วยกมือกุมหน้าท้องเอาไว้
“เป็นอะไรไป” เย่โม่เอ่ยถามทันที
“ไม่มีอะไร” เวินหนิงส่ายหน้า “อาจจะเป็นการหดรัดตัวหลอกอีกก็ได้”
สองวันมานี้เธอมีการหดรัดตัวของมดลูกเป็นบางครั้ง ทว่าจังหวะไม่สม่ำเสมอและไม่เจ็บ หมอบอกว่าเป็นเรื่องปกติ