กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ความขัดแย้งระหว่างคุณกับซ่งหราน คุณเองก็ยอมรับออกมาเอง ซ่งหรานไม่เคยพูดว่าพวกคุณมีความขัดแย้งอะไรกัน” น้ำเสียงของเขาช้ามาก ราวกับจงใจกดทุกคำให้แทรกเข้าไปในหูของเธอ “คุณแย่งอะไรกับเธอ คุณก็รู้แก่ใจดี จางเฟิงรับสารภาพว่าเป็นการลักพาตัว เหอไฉรับสารภาพว่าเป็นการติดต่อประสานงาน มีแต่คุณคนเดียวที่บอกว่าจำไม่ได้ แต่คนอื่นเขาจำได้กันหมด”
ใบหน้าของโจวหว่านชิวค่อย ๆ ซีดลง ริมฝีปากเม้มเป็นเส้นสีแดงอ่อน
ในหัวของเธอวุ่นวายไปหมด ไอ้สองคนนั้น ไม่มีใครพึ่งพาได้สักคน