กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“แบบนี้จะเรียกว่าลำบากได้ยังไง” จวงเลี่ยงโบกมือ เสียงดังขึ้นอีกครั้ง ราวกับกลับมามีพลังคึกคะนองแบบทุกวัน “ผมก็แค่บริการรับส่งของช่วย ๆ เท่านั้น”
“แต่พอกลับไปแล้ว ต้องทำให้ไอ้พวกเจ้าสารเลวนั่นได้กินข้าวคุกกันหมดทุกตัว!”
ซ่งหรานเห็นท่าทางกัดฟันกรอดของเขา ก็ยิ้มออกมาอีกครั้ง “ดี แล้วจับพวกมันได้หมดแล้วหรือ”
จวงเลี่ยงพยักหน้าหนัก ๆ “จับได้แล้ว! พี่สะใภ้ จับได้หมดแล้ว!”
เขากดเสียงลง แต่ความตื่นเต้นในใจกลับพุ่งขึ้นเรื่อย ๆ
“สองคนที่ลากพี่สะใภ้ขึ้นเขา ไม่มีใครหนีรอดไปได้สักคน”