กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จวงเลี่ยงวิ่งตามมาเกาะประตูรถหอบสองที แล้วโบกมือให้ทหารติดตามที่นั่งประจำที่คนขับ “ขับรถ ไปท่าข้ามน้ำร้างท้ายน้ำห่างออกไปแปดลี้ ไปทางเลียบแม่น้ำ”
ทหารติดตามขานรับ รถพุ่งออกไปทันที จวงเลี่ยงยืนไม่ทัน ท้ายทอยกระแทกเข้ากับกรอบประตูรถ เจ็บจนร้อง “ซี๊ด” ออกมา แล้วรีบกลั้นเสียงหันไปมองลู่อิ้งเชินแวบหนึ่ง
ลู่อิ้งเชินยังอยู่ในท่าเดิม กอดอกไว้ สีหน้าไม่มีอารมณ์ใด ๆ แม้แต่น้อย
“พี่เชิน พี่หลับสักงีบเถอะ” จวงเลี่ยงดึงประตูรถปิด แล้วตัวเองก็ก้ม ๆ เงื้อม ๆ ย้ายไปนั่งเบาะหน้า เปล่งเสียงเบาและเบามาก “กว่าจะถึงที่หมายยังอีกพักใหญ่ ผมเฝ้าเอง พี่อย่าฝืนทนเลย”