กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในหัวของหลี่ชุนฮวาวุ่นไปหมด สิ่งที่วนไปวนมาล้วนเป็นเรื่องตอนบ่าย
หลี่ชุนเจี๋ยพาคนมาอาละวาดที่แผง เธอเข้าไปสถานีตำรวจ ซ่งหรานออกไปตามเธอ แต่ยังไม่ทันถึง หลี่ชุนเจี๋ยก็หายไปด้วย
เธอไม่กล้าคิดต่อไป
ถ้าเป็นฝีมือหลี่ชุนเจี๋ยจริง ๆ ถ้าพี่ชายใจดำอำมหิตคนนั้นของเธอทำอะไรซ่งหรานจริง ๆ เธอจะเอาอะไรไปชดใช้
เธอพึมพำ ไหล่สั่นรุนแรง “พี่หรานหรานจะไม่เป็นอะไร…”
ยิ่งเธอพูดแบบนั้น น้ำตายิ่งไหลหนัก จนถึงตอนหลังพูดเป็นประโยคเต็มไม่ได้ เหลือแต่เสียงสะอื้นขาด ๆ หาย ๆ