ตอนที่ 324 คิดถึงเขามากจริง ๆ

ซ่งหรานเพิ่งส่งเย่เย่เข้าไปในประตูโรงเรียน แล้วเดินย้อนกลับมาตามทางเดิม

เธอเดินมาถึงหน้าสหกรณ์นอกเขตบ้านพัก ป้าหลิวที่ดูแลโทรศัพท์โผล่ครึ่งตัวออกมาจากหน้าต่าง แขนเท้าไว้บนโต๊ะไม้ โบกมือเรียกเธอ เสียงดังจนได้ยินข้ามถนนไปครึ่งช่วงถนน

“สหายซ่ง! สหายซ่ง! มีสายโทรศัพท์หาคุณ!”

ซ่งหรานชะงักฝีเท้า หันไปมอง ก็เห็นป้าหลิววิ่งตัวเล็ก ๆ ออกมาต้อนรับแล้ว “เพิ่งรับสายเมื่อกี้ ทางนั้นบอกว่าเป็นสามีของคุณ ชื่อลู่อิ้งเชิน”

“แล้วยังบอกว่าคุณจะกลับมาในไม่ช้า ให้ฉันรอคุณอยู่ กลายเป็นว่าคุณมาถึงแล้วจริง ๆ สามีคุณนี่รู้ใจคุณจริง ๆ”

ซ่งหรานรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย รีบตามป้าหลิวไป