ตอนที่ 323 ทำไมฉันรู้สึกเหมือนพ่อค้าหน้าเลือดนิด ๆ!

หลังจากเสิ่นชิงกับตู้ซืออวี่พาเด็ก ๆ กลับไปแล้ว จวงเลี่ยงกับหลินเสี่ยวหนานก็เก็บของเสร็จและออกไปเช่นกัน ลานบ้านจึงค่อยกลับมาเงียบสงบ

หลี่ชุนฮวาลงกลอนประตูใหญ่จากด้านใน ก่อนกลับเข้ามาในห้องรับแขก “พี่หรานหราน เรานับเงินตอนนี้เลยไหมคะ”

ซ่งหรานเทถุงผ้าที่ใส่เงินลงบนโต๊ะ

เสียงเหรียญดังกรุ๊งกริ๊ง ธนบัตรใบย่อยกับเหรียญเต็มโต๊ะ

มีทั้งธนบัตรหนึ่งเฟิน สองเฟิน หนึ่งเหมา สองเหมา รวมถึงธนบัตรหนึ่งหยวน ปะปนกับเหรียญจนแผ่เต็มโต๊ะใต้แสงไฟ

หลี่ชุนฮวายืนอยู่ข้างโต๊ะ ดวงตาเบิกค้าง

“ทำไมถึงมีเงินเยอะขนาดนี้…”