ตอนที่ 315 แค่ไปส่งเธอก็ต้องเลี่ยงคำครหาเหรอ?

ส้นเท้าของซ่งหรานแตะพื้น เธอจัดชายเสื้อที่ถูกลมพัดจนยุ่งให้เรียบร้อย แล้วยื่นมือไปจับมือเย่เย่

“รีบเข้าไปเถอะ อย่าสาย” เธอก้มลง ปรับสายกระเป๋านักเรียนที่เย่เย่สะพายเฉียงให้ตรง แล้วใช้นิ้วแตะแก้มเขาเบา ๆ อีกครั้ง “เลิกเรียนแล้วต้องรออยู่ข้างในนะ ถ้าแม่กับป้าชุนฮวายังไม่มา ลูกห้ามออกมาเอง เข้าใจไหม”

“ไม่ว่าใครมาหาแล้วพูดอะไรก็ห้ามเชื่อทั้งนั้น รู้ไหม”

“แม่ไม่ต้องห่วง ผมรู้แล้วครับ ถ้าแม่มีธุระก็จะให้คนที่รู้จักมารับผม ผมจำได้แล้วครับ”

“เก่งมาก” ซ่งหรานไม่รู้ว่าตัวเองคิดมากไปหรือเปล่า

แต่โจวหว่านชิวเป็นคนชั่วร้ายและโหดเหี้ยม ตอนนี้ถูกบีบจนถึงทางตันแล้ว ก็เลี่ยงไม่ได้ที่อาจทำอะไรสุดโต่งออกมา