กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สีหน้าของเสิ่นหวยผ่อนคลายลงเล็กน้อย เขายื่นมือไปอุ้มเย่เย่ขึ้นจากพื้น แล้ววางไว้บนคานหน้าจักรยานอย่างมั่นคง
เย่เย่ใช้สองมือเกาะคานแฮนด์ ขาเล็ก ๆ ห้อยอยู่กลางอากาศ โยกไปมา ก่อนจะก้มมองพื้น ปากเผยอเล็กน้อย ทั้งตื่นเต้นและประหม่า ไม่กล้าขยับ
เสิ่นหวยก้าวขายาวข้ามไป นั่งลงบนอานแล้ว โดยเอาเท้าข้างหนึ่งยันพื้นไว้เพื่อทรงตัวรถ
เขาหันหน้าไป มองใบหน้าซ่งหราน “ขึ้นมาสิครับ”
ซ่งหรานไม่พูดอะไร เธอเอี้ยวตัวนั่งลงไป