กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เธอก็รู้ ฉันนอกจากค้าขาย ก็ทำอาหารเป็นอยู่บ้าง”
เธอรีบเสริมขึ้นมาทันที “แล้วการทำอาหารขายก็ประหยัดต้นทุนกว่าด้วย”
“แถวนี้สะดวกใช้ได้ คนก็เยอะ มีทั้งคนงานมีทั้งเด็ก ๆ แค่ไม่รู้ว่าทำออกมาแล้วจะมีคนกินหรือเปล่า”
ซ่งหรานยิ้มจนตาหยี่ “ฝีมือเธอไม่ต้องห่วงอยู่แล้ว ทำอาหารอร่อยกว่าร้านอาหารของรัฐอีก”
“เธอไม่เห็นเหรอว่าเย่เย่ชอบมาก สองวันมานี้กินจนอ้วนขึ้นเลย”
หลี่ชุนฮวาได้ยินก็เขินขึ้นมาบ้าง “ที่ไหนกัน มันเกินจริงไปแล้ว เย่เย่ไม่เรื่องมากต่างหาก ทำอะไรก็ชอบ”