ตอนที่ 311 ฉันทำให้อาของเธอโกรธเหรอ?

เสียงด้านหลังดังแหลมขึ้นอีกหลายระดับ ราวกับเศษเครื่องเคลือบที่แตกร้าวถูกลากไปบนพื้นซีเมนต์ เสียดแทงจนแก้วหูตึงชา

ซ่งหรานทำเป็นไม่ได้ยิน

คนอย่างโจวหว่านชิวยิ่งจนตรอกเท่าไร ก็ยิ่งคลุ้มคลั่งหนักขึ้นเท่านั้น

คราวก่อนที่หน้าบ้านพักครอบครัวทหาร เธอยังรู้จักร้องไห้และแสร้งทำตัวน่าสงสาร

แต่คราวนี้กลับดีนัก แม้แต่จะแสร้งทำยังทำไม่ไหว กรีดร้องอยู่หน้าสถานีตำรวจกลางวันแสก ๆ ราวกับสัตว์ที่ถูกต้อนจนมุม เหลือเพียงลมหายใจเฮือกหนึ่งกระแทกอยู่ในลำคออย่างบ้าคลั่ง

โจวหว่านชิวเหมือนจะเค้นแรงทั้งหมดที่มีออกมา “ซ่งหราน! เธอได้ยินไหม! กลับมาหาฉันเดี๋ยวนี้!”

ฝีเท้าของซ่งหรานยังคงไม่หยุด เธอไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง