ตอนที่ 309 เธอไม่มีวาสนาแบบนี้!

หวังถิงถิงโบกมือ ความไม่สบายใจบนใบหน้าวูบหายไปในพริบตา กลับเผยให้เห็นความปลงตกที่เหมือนยอมรับชะตากรรม “ช่างเถอะ เธอพูดก็ถูก ฉันคงเปลี่ยนผู้ชายของตัวเองไม่ได้หรอก”

เธอหยุดไปครู่หนึ่ง เสียงเบาลง ราวกับกำลังพูดกับตัวเองและก็พูดกับซ่งหรานไปด้วย “สู้ของบ้านเธอไม่ได้ ฉันก็ยอมรับแล้ว”

“ตอนที่เธอเพิ่งย้ายมาใหม่ ๆ ฉันยังคิดในใจเลย” จู่ ๆ เธอก็พูดขึ้น เสียงเบาลงหน่อย ราวกับกำลังสะบัดเล่าเรื่องเก่าที่เก็บไว้มานาน “ซ่งหรานเก่งก็จริง สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ ออกหนังสือได้ หาเงินได้ แต่แล้วยังไงล่ะ แม้แต่ผู้ชายสักคนก็ไม่มี ลูกก็ต้องเลี้ยงคนเดียวหมด ก็ไม่ได้วิเศษอะไร”