ตอนที่ 308 ฉันยอมรับว่าฉันอิจฉาเธอ

ซ่งหรานได้ยินคำนี้ก็เพียงหันหน้าไปมองหวังถิงถิงแวบหนึ่ง ในสายตามีรอยยิ้มนิด ๆ และมีการพินิจพิจารณาอยู่ด้วย

พูดตามตรง เธอเป็นเพื่อนบ้านกับหวังถิงถิงมานานขนาดนี้ แต่ความสัมพันธ์ก็เรียกได้ว่าไม่ค่อยดีเท่าไร

สองคนเจอกันอย่างมากก็แค่พยักหน้าทักทาย บางครั้งไปรับลูกแล้วบังเอิญเจอกันก็แค่พูดคุยกันพอเป็นพิธีสองสามคำ

หวังถิงถิงพูดจาเสียดสีมีเงื่อนงำไม่ใช่แค่วันสองวัน ซ่งหรานไม่เคยเอาไปใส่ใจ แต่ก็ไม่เคยหวังว่าเธอจะพูดแทนตน

เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ

หวังถิงถิงเห็นซ่งหรานไม่พูด ความอึดอัดบนใบหน้าก็ยิ่งหนักขึ้น