ตอนที่ 302 เหมือนกลายเป็นคนเก่งแล้ว

หลี่ชุนฮวายกซาลาเปาหนึ่งจานขึ้นวางบนโต๊ะ แป้งขาวนวลพองฟูจนแตกเป็นปากเล็ก ๆ ข้างในเป็นไส้กะหล่ำปลีหมูสับ น้ำมันซึมออกมาเล็กน้อย มองแล้วชวนน้ำลายสอ

หลี่ชุนฮวาออกจะเก้อเขิน “ฉันตื่นแต่เช้า เห็นในครัวมีข้าวสารก็เลยหุงซะเลย”

เย่เย่ปีนขึ้นเก้าอี้ไปแล้ว สองมือเล็ก ๆ เกาะขอบโต๊ะ ลูกตากลอกไปมาอยู่บนจานซาลาเปานั้น

หลี่ชุนฮวายกจานเล็กใบหนึ่งออกมาจากหวดแยกต่างหาก วางไว้ตรงหน้าเขา น้ำเสียงอ่อนลง “เย่เย่ นี่ของหนู”

ซ่งหรานมองไป ในจานเล็กมีซาลาเปานึ่งลูกขาวอ้วนนอนอยู่ ถูกปั้นเป็นรูปกระต่าย หูยาวสองข้างห้อยลงมาอ่อน ๆ บนหัว ตากดด้วยงาเม็ดกลม ๆ