กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉินซวงยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินคำนี้ก็เลิกคิ้ว ใบหน้าเพิ่งเผยความภูมิใจออกมาเล็กน้อย ก็ได้ยินซ่งหรานพูดต่อครึ่งหลังอย่างไม่รีบร้อน “เรียนเอาความมั่นใจแบบนั้นของเธอสิ ไม่ต้องสนว่าใครจะพูดยังไง ก่อนอื่นต้องมองตัวเองว่าฉันสวยที่สุด หนึ่งเดียวใต้หล้า”
“ของที่เธอขายน่ะ มันคือของดีอันดับหนึ่งใต้หล้าเลย”
ฉินซวง: “……”
อะไรกันเนี่ย?
เรียนเอาความมั่นใจแบบนั้นของเธอ? อะไรคือ “ฉันสวยที่สุด หนึ่งเดียวใต้หล้า”?
คำนี้ฟังดูเหมือนชมเธอ แต่พอออกมาจากปากซ่งหราน ยังไงก็ฟังไม่ชอบกล
เธอครุ่นคิดสองวินาที ก็พลันรู้ตัว ดวงตากลมสวยคู่นั้นเบิกกว้างขึ้นมาทันที