ตอนที่ 293 อย่าหวังว่าจะมีใครได้อยู่เป็นสุข

โจวหว่านชิวยกมือขึ้นกดขมับ ปลายนิ้วออกแรงกดจนเกิดความเจ็บตึงขึ้นเป็นวง

เธอเลี้ยงเด็กคนนี้มาห้าปีแล้ว

จากเมืองชายแดนถึงเมืองหลวง ทั้งเรื่องกินเรื่องอยู่เสื้อผ้าเครื่องใช้ มีอะไรบ้างที่เธอไม่ได้เป็นคนจัดการ

เดิมทีเธอคิดว่า พอโจวเซี่ยงตั่งเป็นที่โปรดปรานของลู่อิ้งเชินแล้ว ตัวเองก็จะได้อยู่ในตระกูลลู่อย่างราบรื่น ถึงตอนนั้นก็จะมีทุกอย่างครบ

แต่ตอนนี้ล่ะ

ลู่อิ้งเชินไม่แม้แต่จะมองโจวเซี่ยงตั่งตรง ๆ สักครั้ง กลับกันคนทั้งตระกูลลู่ทั้งผู้ใหญ่ทั้งเด็กกลับมองซ่งหรานกับลูกเหมือนเป็นสมบัติล้ำค่า แม้แต่เด็กน้อยอย่างซ่งเย่ก็ยังถูกยกขึ้นไปถึงฟ้า