กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ผู้การลู่ ฉันไม่เห็นด้วยให้ลูกชายดื่มเครื่องดื่มมากขนาดนี้หรอกนะ” ซ่งหรานพิงโซฟา จ้องเขาไปอย่างเนิบ ๆ “ครั้งก่อนพอเจ้าตัวเล็กดื่มน้ำอัดลมหมด ข้าวเย็นยังกินไม่ลงเลย คุณลืมแล้วหรือ”
ลู่อิ้งเชินเงียบไปครู่หนึ่ง เห็นได้ชัดว่าเขาก็นึกขึ้นได้เช่นกัน
จากนั้นเขาจึงเอ่ยเสริมขึ้นมาอย่างเนิบ ๆ “งั้นเปลี่ยนเป็นดื่มเดือนละครั้ง”
พอซ่งหรานได้ยินก็อดเลิกคิ้วขึ้นไม่ได้