ตอนที่ 288 ผมไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของพ่อแล้วหรือ?

ลู่อิ้งเชินกำลังจะเอ่ยปาก เย่เย่ก็หันหัวกลับมา ใช้นิ้วเล็ก ๆ ชี้เขา น้ำเสียงไม่พอใจ:“พ่อก็โตแล้ว แล้วพ่อยังโตขนาดนั้น ทำไมพ่อถึงได้นอนกับแม่ ส่วนผมต้องนอนคนเดียว มันไม่ยุติธรรมเลย!”

ซ่งหรานนั่งอยู่บนโซฟา ได้ยินประโยคนี้ของลูกชาย อดยกมุมปากขึ้นไม่ได้

ลู่อิ้งเชินนวดขมับ:“เย่เย่ ลูกสี่ขวบครึ่งแล้ว เป็นเด็กโตแล้ว”

“พ่อใกล้จะสามสิบแล้ว ยังแก่กว่าผมอีก” เย่เย่ยืดอกเล็ก ๆ อย่างมั่นใจ “เด็กโตต้องนอนเอง งั้นพ่อต้องทำตัวอย่างก่อน ผมถึงจะทำตาม”

ลู่อิ้งเชินถูกคำนี้ของลูกชายสวนจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ