ตอนที่ 285 ในใจเธอ ผมไม่รู้จักกาลเทศะขนาดนั้นเลยหรือ?

“ผู้ใหญ่และแขกทุกคนที่อยู่ที่นี่เป็นพยาน ผมลู่อิ้งเชินขอร้องให้ซ่งหรานให้โอกาสผมสักครั้ง”

เขาเว้นจังหวะครู่หนึ่ง สายตาไม่ละไปไหนแม้แต่นิด

“เธอค่อย ๆ คิดได้เลย สำหรับผม กำหนดเวลาอาจไม่มีที่สิ้นสุด ถึงแม้เราจะมีรายงานขอแต่งงานแล้ว ก็ต้องให้เธอยอมรับด้วยปากเอง ความสัมพันธ์ของเราจึงจะนับว่าเป็นจริง”

ในลานบ้านเงียบไปชั่วขณะ แม้แต่สายลมก็ราวกับกลั้นหายใจ

ซ่งหรานยืนอยู่กับที่ มองชายร่างสูงใหญ่ตรงหน้า

แสงแดดลอดผ่านช่องว่างระหว่างใบต้นอู๋ถง ตกลงบนบ่าของเขา ในใจซ่งหรานอุ่นวาบขึ้นมาบ้าง จึงค่อย ๆ พูดว่า “งั้นก็ตอบตกลงกับคุณไปก่อนนะ ถ้าทำตัวไม่ดีล่ะก็ ฉันขอคืนของได้นะ!”