กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เธอพูดพลางหันมามองซ่งหราน น้ำเสียงมีความจริงจังอยู่บ้าง
“อาหราน ที่นี่ก็ใกล้ทางฝั่งพวกเราเหมือนกัน ต่อไปต้องให้เด็ก ๆ มาเล่นด้วยกันบ่อย ๆ นะคะ”
“ฉันหวังให้เย่เย่ช่วยพาจิ่งหมิงของฉันบ้างจริง ๆ อย่าให้เอาแต่ซนทั้งวันเลยค่ะ”
ซ่งหรานฟังพี่สะใภ้สองคนพูดกันคนละประโยค ชมเด็กจนเป็นผู้ใหญ่ตัวเล็ก ๆ ทำให้รู้สึกเขินอยู่บ้าง
“พวกพี่พูดเกินจริงไปแล้วค่ะ”
ซ่งหรานยังไม่ทันตอบคำพูดของตู้ซืออวี่ ในลานบ้านก็เกิดเสียงโห่ฮาดังขึ้นมาทันที
เสียงดังของจวงเลี่ยงระเบิดออกมาจากกลุ่มคน “พี่สะใภ้ เร็วเข้า!”