ตอนที่ 270 คืนนี้ทำต่อได้แล้วใช่ไหม?

“กี่โมงแล้วเนี่ย…”

ซ่งหรานเกาะขอบเตียงพักอยู่สองวินาที สมองถึงค่อย ๆ เริ่มทำงาน

ลู่อิ้งเชินไม่อยู่ข้างกาย เตียงอีกฝั่งเย็นไปแล้ว ท่าทางคงออกไปสักพักหนึ่งแล้ว

“เขาบอกว่าจะไปส่งเย่เย่เรียนนี่นา…”

พอประโยคนี้ผุดขึ้นมา เส้นประสาทที่ตึงเครียดก็คลายลงครึ่งหนึ่ง

มีคนไปส่งเด็กแล้ว อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้

แต่เสี้ยววินาทีถัดมา ความคิดอีกอย่างก็ตามมา

“เช้านี้มีเรียนนี่นา!”

ซ่งหรานเอามือกุมหน้าผาก รู้สึกเสียใจจนเกินบรรยาย

ปกติเธอไม่เคยขาดเรียนที่มหาวิทยาลัยจิง นี่เป็นครั้งแรกที่โดดเรียน