ตอนที่ 251 ชั่วขณะนั้นกลับแยกไม่ออกว่าเขาเสียใจจริง

พอซ่งหรานหัวเราะออกมาแบบนี้ ความรู้สึกผิดบนใบหน้าของลู่อิ้งเชินยังไม่ทันจางหาย ก็แข็งค้างอยู่ตรงนั้น

ดวงตาคู่นั้นกะพริบสองครั้ง ราวกับเพิ่งรู้ตัวว่าอะไรบางอย่าง

ซ่งหรานหัวเราะจนไหล่สั่น หางตาคดโค้ง ในดวงตาเต็มไปด้วยประกายหยอกล้อ มองไม่ออกเลยแม้แต่น้อยว่ากำลังโกรธ

ลู่อิ้งเชินเงียบไปสองวินาที มุมปากกระตุกเล็กน้อย

“หรานหราน เธอแกล้งหลอกผมโดยตั้งใจหรือเปล่า”

ซ่งหรานอึ้งกับท่าทางแบบนี้ของเขา รอยยิ้มที่มุมปากยังไม่ทันหุบ ก็เกือบหัวเราะออกมาอีกครั้ง

“ฉันหลอกคุณตรงไหน”

ลู่อิ้งเชินไม่พูด ได้แต่มองเธออย่างนั้น ระหว่างคิ้วและดวงตามีความน้อยใจเหมือนถูกกล่าวหาอย่างไม่เป็นธรรม