ตอนที่ 226 ผมไม่อยากพลาดสักเทศกาล

พอซ่งหรานตื่นขึ้นในวันถัดมา ตำแหน่งข้างกายก็ว่างเปล่าไปนานแล้ว

เธอเอื้อมมือไปคลำ ผ้าห่มเย็นเฉียบ มีเพียงหมอนที่ยังเหลือกลิ่นสะอาดสดชื่นของลู่อิ้งเชินอยู่เล็กน้อย

ซ่งหรานไม่แปลกใจ

ลู่อิ้งเชินเป็นคนมีวินัยมาแต่ไหนแต่ไร ทุกวันต้องตื่นแต่เช้าไปออกกำลังกายโดยไม่เปลี่ยน แล้วกลับมาทำอาหารเช้าให้เย่เย่

เวลานี้เขาคงออกไปทำงานแล้ว

เธอเปิดผ้าห่มลุกจากเตียง เดินไปที่หน้าต่างแล้วดึงม่านออก

แสงเช้าในวันฤดูใบไม้ร่วงไม่จัดจ้า สาดเข้ามาในห้องอย่างอบอุ่น ในลานบ้านเงียบสงัด มีเพียงนกกระจอกไม่กี่ตัวที่ส่งเสียงเจี๊ยบ ๆ อยู่บนกิ่งไม้

วันนี้เธอไม่มีเรียน และพรุ่งนี้ก็เป็นเทศกาลไหว้พระจันทร์แล้ว