ตอนที่ 219 เธอพูดลื่นไหลแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร?

“พนักงานประจำโรงงานทอผ้าหรือ?” ซ่งหรานพยักหน้า แล้วเปลี่ยนประเด็น “แต่ว่า สหายหญิงคนนี้ยังสาว มีงานทำ เลี้ยงตัวเองด้วยน้ำพักน้ำแรง ไม่ขโมยไม่ปล้น ทำไมต้องถูกคุณพูดจนไม่มีค่าเลย? เพราะคุณเป็นพนักงานประจำงั้นหรือ?”

“ตอนนี้ประเทศส่งเสริมการค้าส่วนบุคคล ตั้งแผงขายของก็ไม่แน่ว่าจะแย่กว่าพวกคุณ”

คำพูดของซ่งหรานเหมือนแสงสว่างสาดเข้าหัวใจของหลี่ชุนฮวา

หลี่ชุนฮวาที่เดิมยังดื้อไม่ยอมร้องไห้ ตอนนี้ตาคลอด้วยน้ำตามองซ่งหราน

ใต้แสงไฟถนน ใบหน้าของซ่งหรานชัดเจนและอ่อนโยน แววตาไม่มีแววเวทนา มีเพียงความห่วงใยอย่างเท่าเทียม