กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลู่อิ้งเชินยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ในโรงภาพยนตร์ที่มืดสลัว ดวงตาคู่นั้นที่เปี่ยมรอยยิ้มเปล่งประกายวาววับ
ภายในโรงภาพยนตร์แสงสลัว มีเพียงเงาแสงจากจอเงินที่วับวาบอยู่บนใบหน้าของผู้ชม
บนจอกำลังฉายฉากที่พระเอกนางเอกพบกันอีกครั้งหลังจากพรากจากกันเนิ่นนาน ดนตรีชวนให้ใจไหว
ซ่งหรานดูแล้วรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย จึงจิบน้ำอัดลมรสส้มคำเล็ก ๆ
ในจังหวะนั้นเอง ก็มีเสียงเบา ๆ ที่อัดอั้นดังมาจากด้านหลัง
ซ่งหรานเผลอตั้งใจฟังโดยไม่รู้ตัว
เสียงนั้นอยู่ใกล้มาก อยู่ตรงด้านหลังที่นั่งของพวกเขาเลย
เป็นเสียงผ้าเสียดสีกรอบแกรบ กับลมหายใจที่เร่งร้อนและอัดอั้น