ตอนที่ 216 ฉันก็คงชอบเธออยู่บ้าง

“……”

ซ่งหรานมองชายตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ แทบจะนึกภาพเขาเป็นผู้การลู่ผู้เย็นชาและเคร่งขรึมในยามปกติไม่ได้เลย

เธอยังสงสัยด้วยซ้ำว่าลู่อิ้งเชินถูกอะไรแปลก ๆ เข้าสิงหรือเปล่า ท่าทางเสแสร้งอ่อนหวานแบบนี้ ต่างอะไรกับพวกแม่ดอกบัวขาวจอมเสแสร้งพวกนั้น

“ลู่อิ้งเชิน!” ซ่งหรานลดเสียงลง น้ำเสียงแฝงคำเตือน “คุณเลิกเล่นละครตรงนี้ได้ไหม พูดจาให้มันจริงจังหน่อย!”

ลู่อิ้งเชินก้มศีรษะลงเล็กน้อย ร่างสูงใหญ่ทอดเงายาวในแสงเย็นยามตะวันลับขอบฟ้า “หรานหราน ผมจริงจังมากนะ สิ่งที่ผมพูดเป็นความจริงจากใจทั้งหมด”

“เธอเป็นภรรยาผม ผมรู้สึกแย่แล้วจะพูดไม่ได้หรือไง?”