กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขณะพูด สายตาของเขากวาดไปบนใบหน้าซ่งหรานหนึ่งรอบ ในดวงตาแวบประกายตื่นตะลึงขึ้นวูบหนึ่ง
สาวคนนี้สวยจริง ๆ ไม่ใช่ความสวยแบบฉูดฉาด แต่เป็นความสวยเรียบ ๆ จาง ๆ ราวกับน้ำพุหนึ่งแอ่งในวันฤดูใบไม้ร่วง เงียบสงบและสะอาดตา
ซ่งหรานขมวดคิ้วเล็กน้อย วางดินสอถ่านลง กำลังจะเอ่ยปาก ก็มีนักศึกษาชายอีกสองคนเข้ามาใกล้ ๆ
“หลี่เจี้ยนกั๋ว นายมาทักนักศึกษาหญิงที่นี่อีกแล้ว!” นักศึกษาชายคนหนึ่งในเสื้อกีฬาหัวเราะพลางตบไหล่หลี่เจี้ยนกั๋ว แต่สายตากลับตกลงบนตัวซ่งหราน “คุณ อย่าไปสนใจเขาเลย เขาเป็นคนช่างพูด”
“ผมชื่อจางเหว่ย ภาควิชาฟิสิกส์ เห็นคุณวาดรูปเก่งขนาดนี้ อยากขอคำแนะนำหน่อย คุณสอนผมได้ไหม”