ตอนที่ 213 ตั้งสติหน่อย!

เขาเดินตามเสี่ยวจางผ่านระเบียงทางเดิน นายทหารหลายคนที่เดินผ่านมาเห็นเขาก็หยุดฝีเท้า สายตาแฝงการสำรวจและความเกรงขามเล็ก ๆ ที่ยากจะสังเกตเห็น

ลู่อิ้งเชินไม่เหลือบมองไปทางไหน เดินตรงไปยังห้องทำงานที่ปลายระเบียงทางเดิน

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า เขาก็หันกลับมา สายตาตกลงบนตัวลู่อิ้งเชิน สำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า

“มาแล้วหรือ?” เสียงของพ่อลู่ไม่ดังนัก แฝงด้วยความน่าเกรงขามที่คุ้นเคย ฟังไม่ออกว่ามีอารมณ์ใด

ลู่อิ้งเชินเดินเข้าไปในห้องทำงาน ปิดประตูตามหลังอย่างสบาย ๆ ยืนนิ่งห่างจากโต๊ะทำงานสองก้าว ท่าทางตรงตั้ง “มีธุระอะไรหรือ?”