กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังกินขนมเสร็จ เด็ก ๆ ที่เมื่อครู่ยังส่งเสียงเอะอะก็กลับมาเล่นด้วยกันอีกครั้ง พากันเถียงเจี๊ยวจ๊าว
“พวกเราเล่นพ่อแม่ลูกกันเถอะ!” เด็กหญิงใส่ชุดเดรสสีชมพูคนหนึ่งเอ่ยเสนอเสียงใส ตาจ้องมองเย่เย่เป็นประกาย “เย่เย่ นายรับบทเป็นพ่อ ฉันเป็นแม่ ดีไหม”
“ไม่ได้ ไม่ได้!” เด็กชายหน้าตาทะเล้นข้าง ๆ รีบกระโดดออกมาค้าน เขาสวมเสื้อลายทางกะลาสีสีน้ำเงิน พับแขนเสื้อขึ้นถึงข้อศอก สีหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจ “เล่นพ่อแม่ลูกเป็นของเด็กผู้หญิง ไม่สนุกเลย! เราต้องเล่นเกมชนไก่! นั่นสิเกมของลูกผู้ชาย!”