ตอนที่ 209 ประชันพ่อ

“แต่คุณก็อย่ามากเกินไปนักค่ะ” ซ่งหรานเสริมอีก “ยังไงบรรณาธิการใหญ่เสิ่นก็ช่วยฉันไว้มาก เป็นทั้งเพื่อนและหุ้นส่วน”

“ได้ครับ” ลู่อิ้งเชินตอบอย่างไม่ลังเล มุมปากยกขึ้นอีกครั้ง “ตามใจเธอทุกอย่าง”

ซ่งหรานกำลังจะพูดอะไร เสียงเอะอะของเด็ก ๆ ในลานบ้านก็ดังขึ้นมาทันที แถมยังมีเสียงโวยวายไม่ยอมแพ้ปนอยู่หลายเสียง

เธอหันไปมอง เห็นเย่เย่กับเด็กชายหลายคนวัยไล่เลี่ยกันกำลังล้อมวงกันอยู่ บนพื้นมีชอล์กขีดเป็นตารางหลายช่อง ข้าง ๆ ยังมีก้อนหินเล็ก ๆ กระจัดกระจายอยู่

“อีกที! ผมไม่เชื่อหรอก!” เด็กชายคนหนึ่งในกางเกงเอี๊ยมสีน้ำเงินหน้าแดงก่ำ เสียงทั้งร้อนรนทั้งสูง