ตอนที่ 208 ขอแค่เธอก็พอ

“อร่อยไหม” ลู่อิ้งเชินพูดพลางวางส้มที่ปอกแล้วลงในมือซ่งหราน อย่างแนบเนียนดึงผลที่อยู่ในมือเธอออกมา แล้วโยนกลับไปในจานผลไม้

ซ่งหราน: “……”

คนคนนี้ ใจแคบได้อีก

ภายนอกดูเงียบ ๆ ไม่แสดงอาการ แต่แท้จริงแล้วเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม

เสิ่นหวยเม้มริมฝีปาก การกระทำชุดนี้ของลู่อิ้งเชินทำให้เขาโกรธจนหัวเราะออกมาจริง ๆ

เขาไม่รู้มาก่อนว่าลู่อิ้งเชินจะร้ายกาจได้ถึงเพียงนี้!

ซ่งหรานทนบรรยากาศประหลาดนี้ไม่ไหวจริง ๆ เธอหยิบส้มขึ้นมาลูกหนึ่งแล้วรีบลุกขึ้น

“ฉันไปดูเย่เย่หน่อย” พอพูดจบเธอก็ไม่รอให้ทั้งสองคนตอบสนอง หันหลังเดินตรงไปในลานบ้าน

ลู่อิ้งเชินเห็นเช่นนั้นก็วางถ้วยชาในมือทันที “ผมไปด้วย”