กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขณะที่เสิ่นหวยกำลังพูดอยู่ สายตาก็เผลอกราดไปยังอีกฟากหนึ่งของห้องรับแขก แล้วประสานเข้ากับลู่อิ้งเชินที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องหนังสือพอดี
ต่างฝ่ายต่างชะงักไป
ลู่อิ้งเชินเห็นเสิ่นหวยอุ้มเย่เย่ไว้ โดยที่เย่เย่กอดคอเสิ่นหวยอย่างสนิทสนม
ส่วนรอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าของเสิ่นหวยนั้นแข็งค้างไปในทันทีที่มองเห็นลู่อิ้งเชินชัด ๆ
เสิ่นหวย? คุณอาเสิ่น?
คนที่ดูแลซ่งหรานกับเย่เย่มากว่าสี่ปี คนที่ให้กบเหลาดินสอนำเข้าแก่เย่เย่จนเย่เย่ไม่เคยลืม คุณอาเสิ่นคนนั้น คือเสิ่นหวย?
รูม่านตาของลู่อิ้งเชินหดเข้าเล็กน้อย อารมณ์ซับซ้อนที่บรรยายไม่ถูกพุ่งมากำหัวใจของเขาไว้แน่น