ตอนที่ 203 ยืมดอกไม้ถวายพระ

ลู่อิ้งเชินเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง สายตาจมลง

ชัด ๆ อยู่ว่าเป็นยืมดอกไม้ถวายพระ

ดูเผิน ๆ คือส่งให้เย่เย่ เอาใจเด็ก แต่จริง ๆ แล้วล่ะ? ก็ไม่ใช่เพื่อสร้างตัวตนให้เป็นที่สนใจต่อหน้าซ่งหรานหรอกหรือ

ลู่อิ้งเชินถือจานอาหารเดินออกจากห้องครัว

ซ่งหรานกำลังก้มหน้ามองลูกเล่นกบเหลาดินสอ ริมฝีปากมีรอยยิ้มบาง ๆ เส้นข้างแก้มดูนุ่มนวลเป็นพิเศษใต้แสงไฟ

ลู่อิ้งเชินเดินมาข้าง ๆ เธอ ร่างสูงใหญ่ทอดเงาลงมาเป็นทาง

ซ่งหรานเงยหน้าขึ้น เห็นเขายืนอยู่ตรงนั้น สีหน้าไม่แสดงอารมณ์ แต่ดวงตาคู่นั้นที่ลึกซึ้งกลับมืดมัวกว่าปกติ

เห็นเพียงสายตาของเขาจับจ้องนิ่งอยู่ที่รถยนต์คันเล็กในมือเย่เย่