กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เงาของต้นหลิวทอดยาวใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น ร่างของลู่อิ้งเชินกับซ่งหรานลับหายไปตรงปลายทางเดินใต้ร่มไม้แล้ว
ด้านหลังภูเขาจำลองที่อยู่ไม่ไกล ร่างบอบบางร่างหนึ่งค่อย ๆ เดินออกมา
โจวหว่านชิวสวมเสื้อเชิ้ตผ้าดาครอนสีฟ้าอ่อนกับกางเกงขายาวสีดำ ผมถักเป็นผมเปียเกลียว 2 ข้างอย่างเรียบร้อย สายตาจ้องเขม็งไปยังทิศทางที่ลู่อิ้งเชินกับซ่งหรานเดินจากไป นิ้วมือกำสายกระเป๋าผ้าแน่นโดยไม่รู้ตัวจนข้อนิ้วซีดขาวเล็กน้อย
ที่จริงโจวหว่านชิวมาถึงนานแล้ว