กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลู่อิ้งเชิน: “หรานหราน ให้โอกาสผมสักครั้ง”
“โอกาสอะไรคะ?”
“โอกาสให้ผมได้ชดเชยทุกสิ่งที่พลาดไปในอดีต” ลู่อิ้งเชินกระชับวงแขน โอบเธอไว้แน่นในอ้อมกอด
น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและหนักแน่น แฝงคำมั่นสัญญาที่แทบจะเรียกได้ว่าศรัทธาอย่างแรงกล้า
ซ่งหรานมองลู่อิ้งเชินอย่างตกตะลึงเล็กน้อย ต้องยอมรับจริง ๆ ว่าเวลาผู้ชายคนนี้ปรือตามองใคร มันชวนให้คนคนนั้นพูดปฏิเสธไม่ออก
ซ่งหรานผลักลู่อิ้งเชินเบา ๆ “ขอดูกันไปก่อนค่ะ”
“ดูกันไปก่อนหมายความว่ายังไง? ยังไม่มีคำตอบที่แน่นอนเหรอ?” ลู่อิ้งเชินยกมุมปาก แล้วถามตื๊อต่อ