กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แต่ซ่งหรานไม่ถือสาที่ลู่อิ้งเชินจะเห็นหรือได้ยินอะไรอยู่แล้ว เพราะเธอเองก็ไม่ได้ทำอะไรผิด
เพียงแต่ที่ลู่อิ้งเชินหน้าดำคร่ำเครียดแบบนี้หมายความว่าอะไร?
หรือคิดว่าเธอต่างจากภาพลักษณ์เดิมจนเกินไป?
ซ่งหรานยังไม่ทันคิดว่าจะเอ่ยอย่างไร ลู่อิ้งเชินก็เดินมาหยุดตรงหน้าเธอแล้ว
เขายืนอยู่ในเงาต้นหลิว แสงอาทิตย์ยามเย็นฉาบเป็นขอบทองบนใบหน้าด้านข้าง ดวงตาคมลึกคู่นั้นกำลังมองเธอเงียบ ๆ ภายในมีความรู้สึกซับซ้อน แยกไม่ออกว่าประหลาดใจหรืออย่างอื่น
ซ่งหรานถูกเขามองเช่นนี้ในตอนนี้ อยู่ ๆ ก็รู้สึกผิดขึ้นมา แต่ไม่นานก็ยืดหลังตรงอีกครั้ง
เธอจะไปผิดอะไร? เธอก็ไม่ได้ทำอะไรผิด