กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทันทีที่เดินออกจากบ้านตระกูลลู่ รอยยิ้มฝืน ๆ บนใบหน้าของโจวหว่านชิวก็หายไปในพริบตา
เมื่อคิดว่าพ่อลู่ไม่โกรธเลยแม้แต่น้อย โจวหว่านชิวก็สะดุ้งในใจทันที ตระกูลลู่ไม่ถือสาซ่งหรานเลยอย่างนั้นหรือ
ดูจากท่าทีแบบนี้ พวกเขายังรอให้ซ่งหรานกลับมาอยู่อีกหรือ
เธอเร่งฝีเท้าไปถึงหัวมุมตรอก ก่อนพิงหลังกับกำแพงอิฐเย็นเฉียบ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง
ทำไมลู่อิ้งเชินถึงต้องย้ายทะเบียนบ้านออกไป แบบนั้นก็เท่ากับมอบสิทธิ์หนึ่งที่นั่งให้ซ่งเย่ไม่ใช่หรือ
ถ้าเซี่ยงตั่งได้สิทธิ์ไปหนึ่งที่นั่ง แล้วเธอจะไม่กลายเป็น…
โจวหว่านชิวสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หลายครั้ง บังคับตัวเองให้สงบลง
ไม่ได้ เธอจะลนลานไม่ได้