กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
นิ้วมือที่ซ่งหรานกำแก้วน้ำอยู่เกร็งขึ้นเล็กน้อย ปลายนิ้วรู้สึกเย็นนิด ๆ
เธอเงยหน้าขึ้นสบกับดวงตาอ่อนโยนแต่แฝงแววสำรวจของเสิ่นหวยหลังเลนส์แว่น ก่อนส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอกค่ะ บรรณาธิการใหญ่เสิ่น เรื่องนี้ฉันจัดการเองได้”
รอยยิ้มบนใบหน้าของเสิ่นหวยจางลงเล็กน้อย เขาวางแก้วน้ำลง โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย แล้วประสานมือวางบนหัวเข่า
“เสี่ยวหราน” เขาลดเสียงลงเล็กน้อย แต่ความเป็นห่วงและอารมณ์บางอย่างที่ลึกซึ้งกว่านั้นในน้ำเสียงกลับชัดเจนขึ้น “เธอไม่คิดจะหย่าแล้วหรือ”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง สายตาล็อกไว้ที่ใบหน้าของซ่งหรานแน่น ไม่ปล่อยให้พลาดการเปลี่ยนแปลงแม้เพียงเล็กน้อยบนใบหน้าของเธอ “หรือว่าเธอยังมีความรู้สึกให้เขาอยู่”