กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งหรานชะงักฝีเท้าเล็กน้อย ก่อนหันไปมองเธอ “ถามอะไร”
“ก็ถามว่าเธอกลับมาหรือยัง แล้วก็บอกว่าถ้าเธอว่างให้ไปที่ห้องทำงานของเขาสักครั้ง จะคุยเรื่องเนื้อหาของหนังสือภาพเล่มใหม่” หลินเสี่ยวหนานพูดพลางขยิบตาให้ซ่งหราน ความหมายคลุมเครือนั้นชัดเจนมาก “บรรณาธิการใหญ่เสิ่นกำลังคิดถึงเธออยู่ล่ะสิ”
ซ่งหรานถูกสายตาของเธอมองจนรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ จึงค่อย ๆ ดึงแขนกลับมาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง “ฉันกับบรรณาธิการใหญ่เสิ่นเป็นแค่เพื่อนร่วมงาน เธออย่าคิดมากไปเรื่อย”
“ใช่ ๆ เพื่อนร่วมงาน” หลินเสี่ยวหนานพยักหน้าอย่างว่าง่าย แต่ริมฝีปากกลับยกสูงขึ้นกว่าเดิม “เธอกับผู้การลู่ต่างหากที่เป็นสามีภรรยากันจริง ๆ ใช่ไหม ฉันเข้าใจ ๆ”