กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พูดอะไรไม่เข้าท่า เดี๋ยวคนอื่นได้ยินเข้าว่าเธออยากให้ฉันถูกแจ้งความหรือไง!”
แม้เหลียงหยางจะเป็นคนอารมณ์ดี แต่ก็ฟังเรื่องที่ส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงส่วนตัวแบบนี้ไม่ได้
หวังถิงถิงเองก็รู้ว่าพูดผิดไป จึงเม้มริมฝีปากและไม่พูดอะไรอีก
“เธอว่าเจ้าคนแซ่ลู่นี่มีที่มายังไง จู่ ๆ ก็โผล่มา หรือว่าจะเป็นพ่อของเด็กจริง ๆ?”
“ถ้าไม่ใช่แล้วจะเป็นอะไรล่ะ ถ้าไม่ใช่พ่อของเย่เย่ แล้วสหายซ่งจะพาเขากลับมาด้วยทำไม?”
“ใครจะไปรู้ ถ้าเป็นพ่อของเด็กจริง แล้วทำไมหลายปีมานี้ถึงไม่เคยโผล่มา เรื่องนี้ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่” หวังถิงถิงยังคงรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา